Friday, December 28, 2012

අයදින්නිය

අයදින්නිය






වැහි බිංදු සිප ගනී වැව් දියඹ හෙමි හෙමින් 
කළුම කළු දියකාවෝ දඟ කරයි වැව තුලින් 
හිරකරන් සිටි නුඹත් ඉඟි කරයි මට හොරෙන් 
මායාව නුඹම බව කෑ ගසයි මම ඉඳින් 

මගේ ලොව පාලුවෙන් මම නැතුව බලන්නිය 
සිනහ පිරි දසුන් මගේ සිත් කොනේ මවන්නිය
ඇගේ නිල් නෙත් යුගල මා නැතුව තැවෙන්නිය 
ලොවක් නැත අකාලික, දෙතොල ඇගේ කියන්නීය  

ගිය නුඹට තුති පුදමි බොහෝමත් සෙනෙහසින් 
මියැදෙන්න සිටිය මම අවදි වුනි වීර්යෙන් 
සැබෑ ලොව කුරිරු බව සිප ගනිමි මම සෙමෙන් 
ඒ ලොවේ සොඳුරු බව සොයන්නෙමි ආදරෙන් 

Tuesday, December 25, 2012

ඇය මං නොවුවත්

ඇය මං නොවුවත් 


මේ දෙනෙත් යට තිබු
සෝ සුසුම් කඳුළු වැල් 

මේ දෙතොල් අග තිබු 
ඔබ දුටුව හසරැල් 
මේ සුසුම් යට තිබු
පුංචි ඒ පැතුමන් 
වියැකිලා දැන් ඇය නිසා ..



දනිමි මං නොඑන බව 
ඔබ නැවත ආදරෙන්  
ඔබේ නව සිහිනයන් 
නැවුම් පැතුමන් 
නැවුම් දිවියේ 
පිපී දිලෙනට 
පෙරට වැඩියෙන් ආදරෙන් 
සුබ පතමි මං 
ඔබේ ඇය 
මං නොවුවත්  ..